4 Temmuz 2007 Çarşamba

okuma yazma



Bugün ilaç yazdırmaya gelen fakat bağlı olduğu aile hekimini bulamayan yaşlı bir teyze
'Kimse yazmıyor ilacımı ,

kendi doktoruna git diyorlar, benim okumam yazmam yok cahilin, nasıl
gideyim.' dedi.
İlaçlarını yazarken 'Hiç mi okuma yazma bilmiyorsun teyze?'

diye sordum.
Hiç bilmiyormuş.
'Bir tek rahmetli beyim adımın başharfini öğretmişti,

iki çıbık çiziyorum, ortasına bir tane daha, imza oluyor' dedi.


Aslen Tire'liymiş. Babası kız kısmı okumaz diye kendisini ve kız kardeşini
okula göndermemiş.
Çocukları olduktan sonra da çapadan başını kaldırıp da okuyamamış.
'Otobüslere nasıl biniyorsun?' dedim
Binemiyormuş, 'Anca birisi bindirirse, yoksa yanlış biniyorum, şöföre
de soruyorum ama geçen gün yine yanlış otobüse binmişim , gerisin
geriye yürüdüm' dedi.
'Para hesabı yapabiliyor mu ' diye merak ettim.
Onu da yapamıyormuş. Pazara yanında oğullarıyla gidiyormuş, sebzeleri
O seçiyor, parayı oğulları ödüyormuş.
'Saat?' dedim.
Gururla 'Onu biliyorum işte ' dedi. Sabah 7 de kaldır

diyorlar, 12den sayıyorum, yedinin üstüne gelince kalkın gari yedi
oldu diyorum' dedi.

Eşinin itirazına rağmen oğullarının hepsini okutmuş. Eşi de cahilmiş,
'Naapcaklar okuyup da gelip çapada çalışsınlar' demiş, ama teyze karşı
gelmiş.
'Çapa çok zor oğlum, toprak ayağını yakar, güneş başını, bak

şimdi hepsi memur oldu dua ediyorlar ana bizi okuttun diye, kışın soğuk, yazın sıcak görmüyorlar.' dedi.
Hala okuma yazmayı öğrenebileceğini söyledim.
'Yok bizden geçti artık,

ne işimiz olacak okumakla, yarım kilo alıp pişirip yiyoruz, bitince
yine alıyoruz' dedi.

Cin Ali'ler bu siteden

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder