Bugün tansiyonunu ölçtürmeye gelen emekli bir başkomisere neden bu kadar genç emekli olduğunu sordum. ‘Çok sıkıldım’ dedi.
Çalışma saatleri çok ağır olduğu gibi, karakol amiri olarak çalıştığından hiç sohbet edecek kimsesi olmuyormuş.
‘İşimiz gereği alışmışız karakaşlı olmaya, gülemiyoruz’ dedi.
Karakaşlı ne demek diye sordum.
‘Karakolda amir olunca memurlarla yüz göz olamazsın, yoksa sözünü dinletemesin. Bir iş olursa iner aralarına yaparsın ama yanlarında oturup çay içemezsin, onlar da tedirgin olur, en iyisi odanda oturursun. Ben hep odamın içinde volta atardım. Ha bir de bol bol komşu karakolların amirleriyle telefonla konuşursun, işte o kadar, vakit geçmez’ dedi.Kendisine genç yaşta işsizliğin hastalıklara davetiye çıkartacağını, kendisine bir iş bulması gerektiğini söyledim.
‘Ben bu yaştan sonra ticaret yapamam ki, küçükten alışmak lazım’ dedi. İlle de ticari bir iş yapması gerekmediğini, derneklerde, hayır işlerinde çalışabileceğini anlattım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder