ben

Gaia epey önce sormuştu, 200. gönderimde biraz kendimden bahsedeyim:

1.Kardeşim 5-6 yaşlarındayken götürdüğümüz üç göz doktorunun, üçünün de birbiriyle ilgisiz tanılar koyması sonucu babamın düştüğü çaresizliği görünce tıp okumaya karar verdim

2.Tıp fakültesinde okurken doktor olmaktan vaz geçtim. Edebiyat-dergi-yayın işleriyle, ticaretle uğraştım. Doktor olmaya hiç mi hiç niyetim yoktu.
Mezun olunca, ticaret yapacak kadar para biriktirmek için mesleğe başladım ama tutuldum, bırakamadım.
Mecburi hizmet yaptığım köyün kahvesinin önünde oturan yaşlıların 24 yaşındaki ben geçerken saygıyla ayağa kalkmaları doktorluğa bakış açımı değiştirdi.

3. Hekimliğin bir zanaat olduğu görüşüne katılırım. Ben de sabırlı ve soğukkanlı olmayı ustalarımdan öğrendim. İhtisastan sonra bilgi ve güvenimin artmasıyla yaptığım işten çok zevk alır hale geldim.

4. Çalışma ortamımda dış dünyadaki halimden farklı olarak oldukça ciddi, ve sert algılanıyorum, aslında sanırım öyleyim de.

5. Bazı hastalarımı hiç unutmam. Özellikle kaybettiklerimi...