sumatra'nın balıkları

Endonezya’nın Sumatra Adası’nda sürekli sahildeki barda oturup hiçbir şey yapmadan bira içen 60 yaşlarında bir Amerikalı dikkatimi çekti.
Tanışıp, denizden yakalattığı tropik balıkları Japonya’ya ihraç eden bir işadamı olduğunu öğrenince bu işe nasıl başladığını sordum.

Hindistan cevizi ağacından yer kaplaması yapmak amacıyla bu ülkeye gelmiş, 40 bin dolar harcadıktan sonra bunun mümkün olamayacağını anlamış, zira bunlar esas itibarıyla ağaç değil otmuş.
Daha sonra denizdeki renkli balıkları görünce aklına bu işi yapma fikri gelmiş.
Şimdi Siberut ve Metawai adalarının kıyılarından yakalattığı balıkları işleyip ihraç ediyormuş.


“Nasıl işliyorsunuz?” dedim
Önce kısa bir süre tatlı suda tutup dışında yer alan bakteri ve mantarların temizlenmesini sağlıyor, sonra ayrı havuzlarda 5 gün karantinada tutuyormuş. Bu dönemde balıklara hiç besin verilmiyor böylece barsakları da temizlenmiş oluyormuş. Bu süreyi hastalanamadan atlatan balıklar deniz suyu dolu torbalara yerleştirilip strafor kutular içinde uçakla ihraç ediliyormuş.
“Bizim yerinde 6,5 dolara verdiğimiz balık Japonya’da perakende 400 dolara satılıyor. Dünyada endemik olan(sadece burada bulunan) 5-6 çeşit balık var” dedi.



“Hükumet bu işe karışmıyor mu, belli türlere ya da dönemlere özgü avlanma yasağı yok mu?” diye sordum.
“Hayır iznimiz var, hiçbir kısıtlama yok. Bunların geldiği yerde milyonlarcası var” dedi.
“Peki bu balıklar her türlü deniz suyunda, örneğin akvaryuma Akdeniz suyu doldursak yaşar mı?” diye sordum



"Yaşar ama aklimatizasyon dediğimiz alıştırmanın yapılması gerekir. Yeni suyu azar azar değiştirmek gerekir, en az 2-3 saat sürmeli" dedi.
"Ne kadar kazanıyorsunuz bu işten?" dedim
"Geçen yıl net 100 grand (bir grand=bin dolar) kazandım" dedi.

Fotoğraflar Sumatra kıyılarından. İlki Palyaço, sonrakiler Aslan Balıkları.